علوم اجتماعی

منش روشنفکری

20,000تومان

پیش از تبیین و تحلیل نسبت روشنفکری با سرمایه داری باید تعریف مشخصی از روشنفکری ارایه دهیم…

پیش از تبیین و تحلیل نسبت روشنفکری با سرمایه داری باید تعریف مشخصی از روشنفکری ارایه دهیم و منظورمان را در این خصوص روشن کنیم. دو تعریف از روشنفکری در بین تعاریف متعدد از این مفهوم در نظر من بیش تر کاربرد دارد. نخست تعریف عمومی روشنفکر است. از این منظر هر کسی که سهمی در تولید فکر و اندیشه داشته باشد روشنفکر تلقی می شود. با چنین رویکردی نویسندگان و پدیدآورندگان آثار ادبی هم روشنفکر محسوب می شوند اما چون ورود مفهوم روشنفکر به ادبیات اجتماعی – سیاسی جوامع به قرن نوزدهم بازمی گردد افرادی چون عطار و سعدی و دانته و… را روشنفکر نمی خوانند. در واقع این ها گرچه در تولید اندیشه در زمان خود سهم بسزایی داشتند اما به عنوان یک لایه‏ی اجتماعی مطرح نبودند. در تحولات تاریخی از قرن نوزده به بعد بود که روشنفکر متولد شد، در این مقطع همزمان با تولد سرمایه داری، نظام جامعه نیز پیچیده تر از گذشته شد و متعاقب آن نیازهای جدیدی نیز تعریف شد. نیازهایی همچون تربیت طیف جدیدی از مدیران، صنعتگران، حقوقدانان وکیلان و…، نهادها و موسساتی مانند ثبت احوال، دادگاه ها، دستگاه مالیه و سایر ادارات و سازمان‏های نوظهور دولتی. این نوآوری‏های در واقع درونزا همگی در جهت استقرار نظم اجتماعی بود تا بتوان با آنها
بحران های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را مدیریت کرد. این معنای عام روشنفکر قریب به ۲۰۰ سال قدمت دارد.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “منش روشنفکری”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *